2020: een raar camperjaar......of toch niet?

 Jaar: 2020

Op de grens van 2020 en 2021 kijk ik maar eens even terug op het afgelopen camperjaar.

Hoewel 2020 en “thuisblijfjaar”was, is het toch heerlijk om een camper te hebben en coronaproof op reis te kunnen gaan. En dat hebben we gedaan. We zijn 13 keer op stap geweest met Dubbus. Meestal gingen we tussen de 3 en 6 dagen eropuit met als uitschieter een lange reis van 28 dagen in september. Omdat we niet meer werken was het gemakkelijk om doordeweeks op reis te gaan en zo mijdden we de meestal drukke weekenden.

Nog net voor de coronacrisis maakten we onze eerste trip van dit jaar naar Leuven. Hiervan is een verslag te lezen op deze blog.

Vanaf maart moesten we pas op de plaats maken. “Blijf thuis” was het motto, maar wij vinden Dubbus ons tweede thuis en dat thuis heeft de eigenschap dat hij verplaatst kan worden.

Zo maakten we in april onze eerste coronaproof campertrip naar het Drents-Friese wold, naar de camperplaats 'De Kale Duinen'in Elslo.We maakten er ondermeer een mooie wandeling door de Kale Duinen en fietsten door het Drents-Friese wold. Fijn om je eigen sanitair aan boord te hebben.

De volgende reis ging naar de Achterhoek, om precies te zijn naar Winterswijk, waar we een paar heerlijke dagen beleefden op de camperplaats bij camping 'Het Winkel', en ook weer mooie fiets- en wandeltochten maakten.

Toch een beetje Frankrijk....

In de maand mei gingen we nog een keer naar de Achterhoek en streken in Ruurlo neer, op VeKaBo camping ''t Heller'. We stonden bijna helemaal alleen op een mooi groot veld. Ook hier weer genoten van fiets- en wandeltochten.

Omdat mei een mooie maand was, en het oosten van Nederland erg mooi, gingen we nog maar een keer die kant op. We reisden naar Diepenheim, en vonden weer een heerlijk plekje op camperplaats 'Achterhoek'. Na 2 nachten verkasten we naar Harfsen, waar we op svr camping 'Braakhekke'gingen staan. Ook hier konden we ons weer op onze andere hobby's uitleven.

De Achterhoek en omgeving hadden we nu wel voldoende (her)ontdekt, dus reden we in mei maar eens naar Noord-Holland. Na een dag in den Oever gestaan te hebben, namen we de boot naar Texel om lekker uit te waaien aan zee. We stonden er op camping 'De Razende Bol' in de Koog, die behoorlijk vol stond, en op 'De Hoge Kamp' in den Burg. Texel is een heerlijk eiland om te fietsen en te wandelen.

Uitzicht op de schapen in den Burg

Begin juni maakten we het eerste deel van onze Wereldreis, een door 'Camperstop' georganiseerde individuele camperreis langs allerlei landen en steden, die ook in het buitenland liggen. Het tweede deel maakten we later die maand. Van deze reis heb ik vrij uitgebreid verslag gedaan op deze blog.

Tussen de twee wereldreizen door gingen we nog een paar dagen naar het in Drenthe gelegen Borger, waar we op camping 'De Zerfkei' stonden. Het sanitair was weer open en het leek onze kinderen, nadat we ze maanden niet gezien hadden, leuk om met ons te gaan kamperen. Wij in Dubbus, zij in tenten. Het waren gezellige dagen, heerlijk buiten met elkaar.

Eigenlijk wilden we niet in het hoogseizoen op vakantie, maar we maakten in de maand juli toch nog een trip naar Noord-Limburg, naar de Maasduinen, een prachtige streek, die we nog niet kenden. Zo zie je maar dat vakantie in eigen land best mooi kan zijn. We vonden eerst een prachtig gratis 'Park4Night' pekje aan de Maas bij Afferden. Een leuke plek bij de veerpont. Nadat we een paar fietstochten en wandelingen in het noorden van de Maasduinen gemaakt hadden, reden we naar camperplaats 'Seurenheide' bij Well. Een grote camperplaats zonder sanitaire voorzieningen.

Weer een beetje Frankrijk!

In september maakten we onze enige lange reis van dit jaar naar Duitsland en Zwitserland, waar je over kunt lezen op deze blog.

Het is altijd heerlijk om te genieten van mooie herfstkleuren, dus reisden we in oktober naar Zuid-Limburg, waar we eerst op de camperplaats 'Den Dries' in Valkenburg gingen staan, waar we een mooi uitizicht over Valkenburg en de heuvels hadden. Lekker heuvel-op heuvel-af gewandeld en gefietst. Na 2 dagen Valkenburg reden we naar Gulpen, naar camping 'Berghemmerhof' Ook hier weer een mooi uitzicht. Manlief kon hier zijn hart ophalen op zijn racefiets door een gedeelte van de Amstel Gold Race te fietsen.

De laatste trip van 2020 ging naar Zeeland. Daar waren we al een paar jaar niet meer geweest en we wilden nog even lekker uitwaaien aan zee. We stonden de eerste nacht in Hansweert op de camperplaats met een mooi uitzicht op de schepen, die door de Westerschelde varen. Daarna reden we naar Zoutelande naar camping 'Weltevreden', dat vlak achter de hier heel hoge duinen ligt. Weer wat mooie fiets- en wandeltochten kunnen maken op Zuid-Beveland en Walcheren. De laatste nacht, op weg naar huis stonden we in Oltgensplaats, bij de Galathesehaven. Een leuke plek aan het Volkerak. Het restaurant, waar je zou moeten betalen, was dicht, en we stonden er helemaal alleen, maar we voelden ons er wel veilig. In de zomer is dit vast een prachtige camperplaats, dus misschien komen we er nog eens terug.

Zonsopkomst

Zonsondergang

Al met al was 2020 een bijzonder camperjaar en we hopen dat we in 2021 weer mooie reizen kunen maken.....en toch ook weer naar het buitenland te kunnen.

2020 september Duitsland en Zwitserland

Jaar 2020 september

Duitsland en Zwitserland

Route: Leusden-Mühlheim (D)-Herbstein-Schwalmstadt-Marburg-Rehbach-Scheid-Bad Karlshafen-Bodenwerder-Stolzenau-Bremen-Oldehove(NL)-Groningen-Brühl (D)-Frutigen (Z)-Innertkirchen-Sustenpass-Brion-Bignasco-Cognasco-Churwalden-Ettlingen (D)-Leusden

In de maand september maakten we weer eens een wat langere camperreis, die uit twee delen bestond. Het eerste deel volgden we globaal de 'Deutsche Märchenstrasse' van zuid naar noord en het tweede deel reden we naar Zwitserland.

Deel 1

De eerste dag reden we naar Mühlheim aan de Main, waar we een mooi gratis plekje vonden aan de rivier, bij de Kanu Club.

Van daaruit maakten we een fietstocht naar Hanau, waar de Märchenstrasse officiëel begint bij het standbeeld van de gebroeders Grimm.

Vervolgens reden we via het stadje Bad Orb, waar zich een enorm 'Gradierwerk' bevindt,

 

en via Steinau an der Strasse, een stadje met mooie vakwerkhuizen en een paar beelden van sprookjes,

 

naar Herbstein, waar we op de camperplaats bij het thermaalbad gingen staan.

De volgende dag maakten we er een mooie wandeling en reden daarna door naar Schwalmstadt, waar we een mooi plekje aan de Swalm vonden.

 

Onderweg wilden we het stadje Alsfeld bekijken, maar het regende en tot overmaat van ramp reden we bij het inparkeren tegen de bumper van een andere auto aan. Dat gaf nogal wat oponthoud en omdat het daarna nog steeds regende, gingen we maar verder.

De volgende dag maakten we vanuit Schwalmstadt een mooie fietstocht over de 'Rotkäpchen Bahnradweg'. Vervolgens reden we naar Marburg, naar de camping, waar we de volgende morgen de mooie stad gingen bekijken.

Daarna reden we naar de Edersee, waar we een plekje vonden op de camperplaats van Rehbach.

Manlief maakte er een tochtje op zijn racefiets. De volgende dag maakten we samen een fietstocht rond de Edersee, waar zo weinig water in zat, dat een oude brug, die normaal onder water ligt drooggevallen was en waar je overheen kon, i.p.v. met een veerboot.

 

Aan het eind van de dag verruilden we de plek in Rehbach voor een plek aan de overkant van het meer, een prachtige camperplaats met terrassen, vanwaar we een mooi uitzicht over het meer hadden.

Vervolgens ging de reis weer verder, al zigzaggend door sprookjesland. We kwamen o.a. langs het kasteel van Doornroosje en de toren van Rapunzel.

We reden langs de Fulda en daarna langs de Weser en eindigden op de camperplaats van Bad Karlshafen, mooi gelegen aan de Weser.

De volgende dag maakten we een korte fiestocht aan beide zijden van de Weser.

Daarna reden we naar Bodenwerder, ook weer aan de Weser.

 

Onderweg maakten we nog een wandeling bij de Schieder See.

Vanuit Bodenwerder maakten we een mooie fietstocht naar de prachtige stad Hameln en vonden er zowaar de rattenvanger ook nog.

De volgende dag reden we via Porta Westfalica, waar we een wandeling maakten, naar Stolzenau, ook weer aan de Weser.

De heuvels hadden nu plaatsgemaakt voor een wat vlakker landschap, waar we de volgende dag een mooie fietstocht maakten door het vlakke Duitse boerenland.

De laatste etappe van de 'Märchenroute' ging naar Bremen, waar we op een nogal volle camperplaats, 'am Kuhhirten' vlakbij het centrum gingen staan. De volgende morgen waren we al vroeg, voor de drukte uit in die stad voor een bezichtiging. Een mooie stad, waar we het beeld van de Bremer stadsmuzikanten vonden.

Er was nu een einde gekomen aan onze reis langs de 'Deutsche Märchenstrasse'. Ons was opgevallen dat we maar af en toe een bordje of wegwijzer vonden langs de route.

Hier kun je de door ons gereden route in Duitsland vinden in Google maps.

We reden nu terug naar Nederland, naar de provincie Groningen, waar we een fietstocht maakten vanuit Oldehove, waar we op camping 'Hayemaheerd' stonden. We fietsten o.a. door het onlangs tot mooiste dorp van Nederland uitgeroepen Winsum, waar het behoorlijk druk was met toeristen. Na een overnachting op de camperplaats 'Kardinge' haalden we onze dochter op, die het tweede deel van de reis met ons mee zou reizen.

Deel 2

Na een overnachting in Brühl (bij Baden) aan de Rijn, waar we genoten van een zonsondergang boven de rivier,

reden we naar Frutigen in Zwitserland. We vonden er een mooi plekje op camping 'Grassi', waar we een paar dagen bleven staan.

 

We maakten o.a. een mooie wandeling naar een hangbrug. Manlief kon hier zijn hart ophalen op zijn racefiets, en omdat hij ook nog een gewone fiets meehad, en ik mijn Ebike, kon ik samen met onze dochter ook gaan fietsen. Op een gegeven moment kwamen we achter een optocht van mooi versierde koeien terecht, die in september van de Almen naar de dorpen wandelen. Normaal een groots dorpsfeest, maar door corona wat soberder.

We maakten de volgende dag een mooie wandeling vanaf het bergstation van de kabeltrein Niesen. Voordat we naar de volgende camping in Innertkirchen reden, maakten we nog een wandeling naar de Oeschinersee bij Kandersteg, een prachtig blauw bergmeer, waarin door het mooie weer veel mensen aan het zwemmen waren.

We gingen staan op camping 'Grund'. Een prima plek voor manlief om een fietstocht te maken over de 'Grosse Scheidegg'. Ondertussen wandelden de vrouwen door de 'Aareschlucht' en namen daarna het leuke kabeltreintje naar de Reichenbachfall. Vandaar was het een mooie wandeling terug naar de camping.  

De volgende dag reden we eerst naar de iets noordelijker gelegen Lungernsee, waar we een mooie, maar korte fietstocht van 9 kilometer om het meer maakten. Het plan was om daarna naar de Sustenpass te rijden. Manlief met zijn racefiets en de vrouwen met Dubbus, de camper. Wij waren uiteraard eerder boven en reden gelijk maar naar de camperplaats aan de Steinsee, een geweldige plek.

 

Vandaar wandelden we via een mooi pad omhoog naar de pas, waar we op een terrasje wachtten op de wielrenner.

Daarna konden met ons drieën genieten van de prachtige plek aan de Steinsee met uitzicht op de gletsjers.

De volgende dag maakten we eerst nog een prachtige wandeling voordat we verder reden. We reden via de Gotthardpass naar Ticino, naar het dal van de Verzace. Een prachtig dal. In het plaatsje Brione vonden we een plekje op een mixparking. Ook hier maakten we weer een mooie wandeling door het dal van de rivier. Het ziet er hier een beetje Italiaans uit, en er staan mooie oude huizen.

We verplaatsten ons naar een ander mooi dal, dat van de Maggia, waar we in Bignasco een plekje vonden op een camperplaats met uitzicht op een waterval, waar je zelfs kon zwemmen in het meertje aan de voet ervan.

Via de mooie stad Bellinzona,

 

die we bekeken en waar zich drie middeleeuwse kastelen bevinden, reden we weer naar het noorden. Via weer een mooie route, o.a. over een regenachtige San Bernadinopass,

kwamen we in Churwalden, een dorpje, waar een mooie wandeling te maken was en waar een wintersportachtig sfeertje hing. We vonden er een plekje op camping 'Pradafenz', precies tussen de cabinelift en de stoeltjeslift in.

De volgende dag gingen we met de cabinelift omhoog en maakten boven een prachtige, maar vrij zware wandeling van 12 km over de bergrug naar de bovenkant van de stoeltjeslift, waar we precies op tijd waren om weer naar beneden te kunnen, per lift of rodelbahn.

Onze Zwitserlandreis zat er nu op en we reden de volgende dag via Ettlingen bij Karlsruhe weer terug naar huis.

Hier vind je de gereden route van dit deel van de reis in Google maps.